1001 duiken: Duiken in de Caribbean

Het is alweer even geleden… Helaas!

Maar half februari vertrokken we met een rugzak voor bijna 5 weken naar het Caribisch gebied. Al hoppend zouden we iets van 4 of 5 eilanden bezoeken. Om te wandelen…te relaxen…en natuurlijk om te duiken!!

Alle 300 foto’s en de tig verhalen over prachtige, 6 uur durende wandelingen naar kokende meren, zwemmen in lekkere warmwater poelen, kletsen met heerlijke relaxte rasta-mannen onder een kokosnotenpalm en meer van die ‘vervelende’ gebeurtenissen zullen we jullie besparen. Want tja…we zijn tenslotte een duikclub, niet waar?

Tijdens de trip hebben we op 3 van de 5 uiteindelijk bezochte eilanden gedoken: Dominica, Sint Eustatius (‘Statia’) en Saba. Met slechts 2 duiken op Dominica kunnen we daar weinig over vertellen… behalve dat we erg graag terug willen. Want om in je 2e duik in de Caribbean (en Léon zijn 100ste duik in totaal) al een zeepaardje en een paar frogvissen ‘tegen het lijf’ te zwemmen… …mwahhh kunnen ons ergere ontmoetingen voorstellen. Daarnaast was duiken in Champagne Reef ook niet verkeerd: vulkanische activiteit onder water die zorgde dat er allemaal luchtbelletjes omhoog borrelden.

Het echte duiken begon op Statia. Een eiland waar verder ook weinig anders te doen is…behalve lekker luieren met een boekje in de hangmat.

Bij de duikschool DiveStatia van 2 rasechte Amerikanen hebben we erg mooie duiken gemaakt. Statia is vooral van het minder diepe werk. Zo tussen de 10 en 20 meter kom je daar van alles tegen. Van echt grote stingrays tot hele kleine, nieuwsgierige gobies. Op duikplekken met lonkende namen als The Aquarium, Double Wreck en The Cliffs die allemaal binnen 5 tot 10 minuten varen liggen.

Tijdens deze duiken ook verschillende malen schildpadden gezien. Maar dat was allemaal ‘niks’ volgens de duikleiders. Want het echte werk zou tijdens de nachtduik op STENAPA-reef komen. Vol verwachting klopten onze hartjes dus toen we net na schemering richting duikstek gingen. En inderdaad: 4 prachtige grote schildpadden die de afgezonken sleepboot en bijbehorende laadbak als slaapplek gebruikten.

Ook Statia bleek zeepaardjes te hebben, zoals de foto hiernaast laat zien. Hoewel we zelf (nog) geen camera hebben….(het onderwaterhuis voor de digitale camera is in bestelling)….doken er bij DiveStatia ook een paar Canadezen die wel een camera hadden. Snel de emailadressen uitgewisseld…zodat we mooie plaatjes hadden.

De onderwaterwereld van Statia is al vrij lang beschermd…..en dat is te zien. Dit geldt ook voor Saba…alleen hebben ze daar jammer genoeg in 1999 een vrij stevige orkaan langs gehad.
Gelukkig is Saba ook op grotere diepte interessant….waar de orkanen minder greep op hebben. Tot in ieder geval 52 meter (ai ai…niet hardop zeggen!!) is het, hoewel wat blauwer en grijzer allemaal, nog zeker de moeite waard.

Schitterende pinnacles die uit de diepe zeebodem omhoog ´groeien´, afgewisseld met lavaruggen die vanaf de kust de zee inliepen. Grote scholen kleiner en groter grut wat daaromheen ´zweefde´ op zoek naar voedsel….en op de wacht voor de grotere rovers als de barracuda’s en enkele black tips die we tegen kwamen.

Oh ja, zouden het bijna vergeten: kreeftenseks is niks!! Tijdens één van de duiken op Saba kwamen we een tweetal, wat om elkaar dartelende kreeften tegen. “Goh, die territoriumdrift is wel groot bij die beesten” dacht Léon nog….maar Marlies was al een stapje verder. Niks territoriumdrift: dit waren hele andere driften!! Maar voordat je met je ogen knipperde was het al voorbij…..

Echte aanrader voor de duikliefhebber… Wij gaan zeker een keertje terug.

Léon en Marlies

Terug naar reisverhalen