1001 duiken: Bali
Bali: Een verslag van dit prachtige eiland voor de afschuwelijke aanslagen van oktober.We wilden het eens anders doen. Na een hectisch jaar achter de rug te hebben wilden we behalve veel duiken ook rust, erg veel rust. Waar ga je dan naar toe is de vraag. Niet naar een land wat erg groot is en waar heel erg veel te zien is.
Het Verre Oosten stond al een tijdje op ons verlanglijstje. Veel mensen raadden ons Manado aan. Ongetwijfeld een van de mooiste duikoorden op deze wereld. Maar als ik daar heen ga dan stop ik niet meer met duiken en kom ik nog niet aan mijn welverdiende rust toe. Dat is iets voor dit jaar. Dus werd het Bali, iets minder bekend onder de duikers en dat was goed te merken. Vaak waren we de enige twee die bij de duikschool kwamen en dus hadden we onze eigen privé gids. Ideaal voor het aanwijzen van de bladvissen.
De eerste 8 dagen hebben we in Candidasa doorgebracht in het Zuid-Oosten van Bali. Hier hebben we op de duikstekken voor de kust van Candidasa gedoken ongeveer zo’n 5 minuten met een traditionele Balinese boot. Dat is een soort uitgeholde boomstam met zijvleugels en een klein trappetje. Het was een uur rijden naar het beroemde wrak The MS Liberty dat sinds de tweede wereldoorlog op de bodem ligt zo’n 30 meter voor de kust. Alleen de al rit erheen door de Balinese bergen en rijstvelden is zijn geld al meer dan waard. Dit wrak is een van de mooiste wrakken die ik ooit heb gezien. Het is echt schitterend begroeid. Dus dubbel pret.Elke middag na het duiken werden we uitgenodigd voor diverse rituele offers. Wij waren op vakantie, dus hebben we ze maar zonder ons laten offeren. Het is zo’n 5 minuten varen vanaf het hotel naar de duikstek Tepekong (een rotseilandje), 10 minuten later waren we alweer terug. De Balinese apparatuur blijkt hier en daar toch niet zo goed te zijn. Onze divemaster zijn hogedrukslang breekt op 20 meter diepte en we moesten de duik afbreken. Een uur later liggen we weer in het water. We zien dan wel onze eerste en enige haai op Bali. Op de duikstek Gili mimpang (alweer een rotseilandje) zien we 3 verschillende bladvissen en enkele slakjes.
De laatste 10 dagen brengen we door in het Noordwesten van Bali in Lovina. Dit is zo’n 1 ½ uur rijden van het nationale park Menjangan. Dit is exclusief de wachttijd op de zegeningen van een van de Balinese hindoe goden die onderweg gehaald werden door de divemaster. Op Menjangan mogen maar een beperkt aantal duikers per dag naar toe. Als de 25 boten die er zijn vol zijn dan komt niemand meer bij het duikeiland. Je mag maar 3 uren van die boot gebruik maken en ‘s nachts varen de boten niet. Hier is het rif nog onbeschadigd zoals op andere delen van Bali wel eens anders is. Bij Amed bijvoorbeeld kun je duidelijk zien dat het dynamiet vissen nog niet tot het verleden behoort.
De eerste duik bij Menjangan kan niet op. Overal waar je kijkt allemaal slakjes. Geweldig een van de beste duikstekken van Bali. De herinnering aan de MS Liberty ligt nog vers in het geheugen, we willen hier graag nachtduiken. Hoewel het vanuit Lovina verder is, kan dit geregeld worden. Onze geweldige duikgids Kadek heeft ons tijdens de nachtduik alle hoeken en gaten van het schip laten zien. Het was druk met duikers dus hij probeerde zoveel mogelijk andere duikers te mijden. Dus we hebben ook de binnenkant goed bekeken. Willem en hij deden de wedstrijd wie de meeste schorpioenvissen had gezien. Het werd uiteindelijk een gelijkspel. Tijdens deze nachtduik teveel gezien om op te noemen. De bijzonderste: dansgarnalen, napoleons, brotula en leuke kleine krabbetjes.Na lekker nog een paar dagen luieren kwam er uiteindelijk een eind aan de vakantie. Op de plekken waar wij hebben gezeten is geen massatoerisme zoals rondom Denpasar, Kuta en Sanur waar ook de aanslagen zijn gepleegd. Hierdoor is het een heerlijk relaxte vakantie geworden.
In de toekomst zeker een plek om nog eens te herhalen.
Willem en Jeanette
Terug naar reisverhalen