1001 duiken: Boneiru, nos Shelu de Sambuyá
Ja hoor, 22 februari was weer zover. Onze regelmatig terugkerende vakantie naar Bonaire. Weer met z'n vijven: Wim, Margot, Fred, Ineke en Jennifer en weer bij Eden Beach en Wannadive. Het was een onvergetelijke vakantie, mede door een paar ongelukjes.Wim had ruzie met het trapje van de boot en moest gehecht worden in het ziekenhuis. Hij mocht gelukkig nog wel duiken, maar niet nat worden! Nu duikt hij wel meer droog, maar dan bij voorkeur in bed. Gelukkig heeft hij maar 1 (duik)dag hoeven missen.
Ook is er ingebroken in ons appartement, van alles foetsie, camera's + Wim's
volle geheugenkaart, onderwaterhuizen, horloge, MP3 spelers. Zelfs de korte broek van Margot bleek zeer aantrekkelijk gevonden.
Toen we bekomen waren van de schrik, de formaliteiten met politie afgehandeld en eindelijk in bed lagen en even hadden geslapen, regende het binnen in onze slaapkamer net zo hard als buiten! We dreven de kamer uit en ook op de benedenverdieping werd alles NAT. Dus zijn we de volgende ochtend maar verkast naar een ander appartement.
Maar we hebben de pret natuurlijk niet laten drukken. Dat zou zonde zijn! Het duiken was weer voortreffelijk en we hebben het advies van Magda en EdF opgevolgd om te gaan duiken bij Lac Cai. Dit was erg indrukwekkend. We zwommen tussen muren van tientallen grote tarpons. Ook zagen we nog een eagleray, een schildpad, een grote groene murene, veel scholen vis en aan het eind van de duik kwamen we babypijlinktvisjes tegen. Echt de moeite waard.
Het ontbijt en avondeten bij Bongo's op "ons" strand is erg aan te raden. Er komt een soort van bounty gevoel over je. Het was weer erg gezellig en verder blijft het duiken op Bonaire natuurlijk heerlijk relaxed. Het zelf kunnen bepalen waar, wanneer, hoe lang, hoe vaak je het warme, heldere water in duikt is toch wel het meest aantrekkelijk van een duikvakantie op Bonaire.
Fred
Terug naar reisverhalen