Live aboard Brother Islands Rode Zee, Egypte
De "feiten" op een rijtje
OH, nee hè, niet weer zo'n ellenlang reisverslag!!!!
Nee, nee, nee, dit keer een iets andere opzet, wat hopelijk lekker wegleest, in de vorm van een beknopte opsomming van markante "feiten", al of niet aangedikt of gelogen. Hier komen ze in thematische volgorde (en met een stevige knipoog!!):
Het heen reizen
* Vliegen vanaf Brussel (heen om 6.45 uur, terug om 1.00 uur 's-nachts) verlengde de vakantie met 2 extra dagen tot bijna een 10-daagse happening. Schiphol is toch makkelijker.
* Paniek bij kok en serveerster in het Sofitel hotel in Brussel: de groep van 14 personen bleek te groot voor het mentale bereik van het hotelpersoneel en alles ging dus fout. Het eten was trouwens ook niet je-van-het.
* De heenreis met vliegmaatschappij Thomas Cook verliep verder vlekkeloos, inclusief de transfers. In 5 uur waren we in Hurghada, alwaar we Simone ontmoette, een leuke dame uit Amsterdam, die met ons mee ging duiken.
* We moesten tot de volgende dag bij de boot wachten op twee andere gasten uit Italië. In de nacht werden deze bij aankomst vervangen door twee maffe heren uit Zwitserland. Toch maar even in de haven alvast uitgebreid gesnorkeld en genoten van de zon.
Het drijvend verblijf
* Ons bootje heette de Dive One. En wat voor een boot!!! Splinternieuw (3 weken in de vaart), super-de-luxe, tweepersoonshutten met toilet en douche, 34 meter lang. Water- en stroomgebruik was praktisch ongelimiteerd. Het kraanwater werd zelf gemaakt. Dat ging wel lukken.
* Het eten aan boord was uitstekend en goed afgestemd op de actieve mens (nou ja, of zoiets dan). Voldoende verse groenten, fruit, pasta's, vlees en visgerechten, aparte toetjes, allemaal op fraaie manier gepresenteerd. Er werden zelfs twee barracuda's voor ons gevangen, die we uit solidariteitsgevoel voor deze beesten maar gewoon hebben opgesmikkeld. Mineraalwater, limonade, thee en koffie waren gratis, de overige drank moest gestaffeld en afgerekend worden.
* De dagindeling zag er globaal als volgt uit: 5.30 uur reveille (jawel, u leest het goed!!) --> 6.00 uur het water in voor een diepe duik en haaitjes kijken --> ontbijten --> rond 11.30 uur de tweede duik --> lunchen --> 15.30 uur de derde duik --> een snackje --> 17.30 uur was het donker --> 19.00 uur diner --> daarna "apres plongée" en meestal vroeg naar bedje toe. Tussen de "activiteiten" in werd er op soms asociale wijze geluierd, gelezen, gehangen, heerlijk gewoon.
* De onderlinge sfeer was uitstekend en er is vreselijk veel gelachen. Soms een kleine aanvaring met onze duikgids José, een typisch Zuid - Europees haantje, die samen met zijn charmante vriendin Kiara (oeh-la-la!!) de duikleiding vormden. Het oog wil ook wat!
* In de tweede helft van de week werd de zee spiegelglad en verdwenen de ruige golven. Het kan er namelijk behoorlijk spoken: 1 meter golven aan de kust zijn 3 meter hoge golven bij de Brothers.
* Achteraf kreeg je te horen, dat de kapitein van de boot eigenlijk niet wilde uitvaren. In november kan het bij de Brothers namelijk vreselijk tekeer gaan. We hebben dus erg veel mazzel gehad met het rustige weer, ongekend voor november.
* Watertemperatuur 26 graden, zeer zonnig en warm aan boord. In de avond koelde het stevig af, echter in de hutten bleef het vaak snikheet.
* Gelukkig bleef iedereen aan boord goed gezond, behalve onze Jeanette Zoetendal, die een duikje verstek moest laten gaan, omdat ze niet helemaal prut was. Verder gelukkig geen zeezieken, zware verwondingen, ongevallen, leeglopende darmkanalen etc.
* In de avondschemering zwom er van alles in de spotlichten rond de boot, zelfs een grijze rifhaai, die geruime tijd rondcirkelde.
* Erik de Frankrijker en Jeroen van Iperen waren jarig en er werd voor deze gelegenheid een fraaie taart opgediend.
* Jan werd verliefd op een Egyptisch kevertje, die telkenmale onverbeterlijk tegen de boot blunderde. Na de nodige CPR door onze rescue divers werd het beestje in zee geknikkerd, tot groot verdriet van onze bug-lover.
Het duiken
* In het begin van de volgende dag zijn we vroeg vertrokken naar de Brother Islands. Deze plaats van bestemming bereikten we na 7 - 8 uur varen. Op de heenreis werden we even vergezeld door een kleine school dolfijnen.
* Twee eilanden midden in de Rode Zee, een grote en een kleinere. Eén van de mooiste duiklocaties van de Rode Zee en dat was het ook. Een paar dagen bij Big Brother en een paar dagen bij Small Brother geankerd.
* Een bezoek aan de gastvrije mannen van de vuurtoren van Big Brother brak de dagelijkse routine. Via een gevaarlijk trappetje naar boven. De kwartieren waar de bemanning twee maanden moesten verblijven waren abominabel, nog te slecht voor een varken. Ze hadden slechts een rottig TV'tje met een zeer slechte ontvangst. Mens onterend. Een fooi wilden de mannen echter absoluut niet aannemen.
* Voor iedere duiker was een 15 literfles en lood beschikbaar. Tijdens de eerste duik op Big Brother werden we geconfronteerd met veel stroming, een niet te negeren factor bij de Brothers. Toch wel lekker, die 15 liter flessen, die door de stroming soms stevig werden leeg gelurkt.
* Het in- en uit de Zodiacs stappen met volle bepakking bleek vaak een hachelijke bezigheid en velen duvelden er dan vaak ook bijna aan de andere kant van de bootjes weer uit. De - in het begin van de week - hoge golven zorgden ervoor dat het soms commando-achtige duiken werden. Best pittig al met al, niet voor de beginnende duiker.
* Als je overigens door de stroming werd gegrepen, kon je je gewoon laten meevoeren. De Zodiacs pikten je later gewoon op. Tegen de stroming in duiken bleek onbegonnen werk. Soepel geregeld.
* Tip van de week: neem met bootduiken altijd een opblaasbare signaleringsboei mee. Je bent dan uitstekend zichtbaar voor de boot, die je komt oppikken.
* Rob Heijkoop en Jeroen van Iperen werden tijdens de 2e duik een halfuur lang verwend door maar liefst vier grijze rifhaaien van 1,5 tot 2 meter lengte en een tiental barracuda's, die op 18 meter diepte in een kom in het rif aan het rondcirkelen waren. Ongelofelijke bofkonten. Wegens deco tijd moesten ze de plek helaas vroegtijdig verlaten.
* Haaien werden overigens genoeg gespot tijdens de duiken die daarop volgden. Een hamerhaai op 10 meter diepte, voshaaien, grijze rifhaaien en natuurlijk niet te vergeten de Oceanische witpunthaai (Longimanus) die in de top 4 van de gevaarlijkste haaiensoorten staat. Soms helaas kortstondig en van ver af. Maar Ineke en Fred lagen praktisch naast een zebrahaai te fotograferen bij Hurghada.
* Overige levensvormen, die je met de regelmaat van de klok tegen kwam, waren o.a. murenes, grote scholen vissen, volop barracuda's, flinke napoleonbaarzen.
* De riffen zelf rondom de eilanden waren fantastisch begroeid met harde, zachte koralen en grote gorgonia's.
* Eén keer paniek tijdens het duiken, omdat een groep door de snel wisselende stroming en wat geklungel van de gids ver in de zee terecht kwam in plaats van op het rif. Eén van de Zwitsers was zelfs een tijdje zoek. Nol Franssen had daarna flinke woorden met gids José. Helaas voor de helft van de Scubas een verknalde duik. (Commentaar Willem: Ik meende dat Scooby als club was opgeheven. Het heet nu in ieder geval Scuba Libre)
* Feit is, dat Jeroen van Iperen erotische gevoelens kreeg bij het aanschouwen van een grote geopende doopvontschelp. Dat krijg je als je je vrouw thuis laat (sorry Sil).
* Willem kwam en-passant op te proppen met een nieuwe club slogan: Dive now, brief later! Ons soms over-serieuze Zuid - Europese gidsje kon er niet echt om lachen.
Het verblijf in Hurghada en de terugreis
* De laatste zaterdagmiddag en de gehele zondag verbleven we in Hurghada. Irritante typetjes, die Gippo's, die je met alle geweld in hun winkeltjes wilden hebben. "Where you from? Holland? Kijke, kijke, nie kope". Het is twee keer leuk maar tien keer per minuut werd wat veel.
* In Hurghada zelf kreeg je wel het Walt Disney gevoel: erg toeristisch, echter achter deze façade ging het werkelijke Egyptische leven schuil: half verrotte huizen, honderden onafgebouwde complexen, vuilnisbelten tussen de woningen, vaak armoede troef.
* Bewakers zitten in de hele stad de hele dag op een stoeltje te zitten. Lagere school afgemaakt? De Egyptische overheid garandeert een baan (nou ja, baan).
* Het Marlin Inn hotel in Hurghada was verder prima, met uitgebreid buffet. Verder is er door de Scubas flink ingekocht: T-shirts, souvenirs, sierraden zijn flink ingeslagen.
* Op zaterdag avond werd er nog even stevig gestapt. De terugreis in de nacht van zondag op maandag verliep probleemloos.
* Al met al een fantastische, onvergetelijke clubvakantie. Namens alle deelnemers wil ik in het bijzonder Erik en Magda de Frankrijker heel hartelijk bedanken voor al hun pijn en moeite bij het organiseren van deze trip. Jongens: absoluut de moeite waard geweest; perfect gewoon.
* Volgend jaar weer!!
Groetjes, Rob Heijkoop.
Terug naar reisverhalen