1 november was het zover. Een lang gekoesterde reis begon. Van Amsterdam naar Kuala Lumpur (Maleisië) en na een korte tussenstop door naar Kota Kinabalu. Vervolgens met het vliegtuig door naar Tawau, de minibus naar de haven van Semporna om de boot naar Mabul te nemen. Het wegennet op Sabah is de afgelopen tijd redelijk verbeterd vergeleken met 14 jaar geleden. Maar als je zo door het land reist blijven de contrasten groot. In deze streek hebben de oerwouden plaats gemaakt voor palmboomgaarden.

In de haven van Semporna ligt een speedboot van het Smart resort op ons te wachten. Na een uurtje varen komen we aan op Mabul. Het was een lange reis, maar de entourage belooft veel goeds voor de komende dagen. We worden hartelijk welkom geheten in het resort van Smart Divers. Met een welkomstdrankje checken we in en worden geïnformeerd over de huisregels. Vervolgens krijgen we de sleutels van de riante chalets.


De volgende dag maken we onze eerste duik van deze vakantie, op Paradise II Mabul. Het is direct al super: een school barracuda's, een clownsfish, scheermesvisjes en krokodilvissen is zo maar een impressie van wat we aan troffen. We doken 6 dagen, 3 tot 4 maal daags. Het leek wel een doktersrecept. Als je de vroege duik had ging je 's ochtends 5.30 uur met de boot naar Sipadan. Hier maakte je 2 duiken. Tussendoor een ontbijt op het witte strand. Op Sipadan zelf kan sinds enkele jaren niet meer worden overnacht. De oude resorts die er stonden zijn afgebroken en het eiland is terug gegeven aan de natuur. Enkele militairen houden er de wacht. Als je dan rond het middaguur terug bent op Mabul wacht er een lunch. Veelal werd de middagduik rond Mabul of Kapalai gehouden. Een eventuele nachtduik was altijd bij het houserif of op Ray Point. Mabul en Kapalai zijn vooral de lokaties voor macro-opnamen. We troffen er o.a. frogfish, scorpionfish, zeenaalden, bidsprinkhaankreeft, spookfluitvisjes, bladvisjes, diverse naaktslakken en het pygmee zeepaardje. Rond Sipadan kan je enorme scholen jacks, buffelkoppapegaaivissen en tonijnen, schildpadden, vleermuisvissen, barracuda's en rifhaaien vinden.


Onderweg kwamen we tijdens het varen ook een groep dolfijnen tegen.

Alle duiken waren gewoonweg super maar ik zal er twee uitlichten. Om de gigantische scholen jacks te kunnen zien moesten we de ochtendduik bij Sipadan maken bij zonsopkomst. Bij de drop off gingen we te water. Vooraf waren we gewaarschuwd om niet in de school jacks terecht te komen. Het kon wel eens zo zijn dat de school werd aangevallen door tonijnen. Zodra we in het water waren zagen we de grote school jacks in een kleine inham rondcirkelen. En inderdaad er zwommen enkele tonijnen rond die af en toe als een wilde door de school joegen om hun slag

te slaan. Ik liet me langzaam afdalen en genoot enorm van dit schouwspel. En met het tegenlicht van de opkomende zon probeerde ik enkele foto's te maken. Vooral als je je helemaal onder de groep jacks liet zakken was het een fantastisch beeld. Nadat we dit enige tijd hadden aanschouwd lieten we ons meedrijven op de stroming en werden nog getrakteerd op een gigantische groep buffelkoppapegaaivissen, barracuda's, uiteraard meerdere schildpadden en witpuntrifhaaien. Tot slot werd ik ook nog door een triggerfish aangevallen. Ik kreeg enkele geweldige beten in mijn vinnen voordat ik goed en wel realiseerde wat er gebeurde. Ik had het hele visje niet gezien. Gelukkig herinnerde ik me dat het territorium van de triggerfish er als een op zijn punt staande conus er uit ziet. Dus in plaats van naar boven zwemmen, wat je eerste reactie zou kunnen zijn, zwom ik over het rif weg en liet mijn belager het nakijken.

En dan was er die bijzondere grotduik. Onder het eiland Sipadan ligt een grottenstelsel. Dit mag enkel onder begeleiding van David Shaw Kong betreden worden. Hij had ons eerst zeer gedreven gebriefd. Hierbij liet hij ons de plattegrond van de grot zien en vertelde wat we waar konden aantreffen en wat de regels van het grotduiken zijn. Met een dubbel 12 gingen we te water. Bij de ingang aangekomen hingen de borden dat het verboden is de grot te betreden maar David had de ontheffing. Iets verderop werden de spare-flessen aan de lijn gezekerd. Vervolgens gingen we op onze eigen fles de grot verder in. Links en rechts zagen we stalagmieten en stalagtieten. Daarna zagen we het eerste zeeschildpaddengeraamte liggen. In de grote ruimte aangekomen zag je een duidelijke scheidslijn waarbij de bovenste helft van de wanden wit is en de onderste helft zwart. Miljoenen jaren geleden was de grot maar half vol met water wat de oorzaak van de verkleuring is. Als we een zijarm in gingen zagen we aan het eind het azuurblauwe raam. Weer terug naar de grote centrale ruimte maakten we een rondgang langs de wanden. Hierbij zagen we vele skeletten van zeeschildpadden. Volgens David zou de grot wel een laatste rustplaats voor de dieren kunnen zijn. Hij had diverse malen dieren weer de weg naar buiten geleid maar vond ze enkele dagen later toch dood terug in de grot. Bij één exemplaar was de dood niet lang geleden ingetreden. De gasvorming had hem tegen het plafond geduwd en langzaam viel het dier uit elkaar.


In een nis lag ook het geraamte van een zwaardvis. En midden in de grot, als alle lampen uit waren kon je de lichtjes van diepzeevissen zien. Ze flikkerde op in de duisternis. Toen we terug gingen hadden we onze spare-fles niet nodig. David nam ze alle 3 mee. Bij de uitgang kwam er net een groep duikers aan. Nieuwsgierig geworden wilden zij ook een kijkje nemen achter de borden bij de ingang. Maar helaas voor hen, ze hadden niet de juiste ontheffing. De grotduik was een bijzondere ervaring.

De hele vakantie was gewoonweg top. Met dank aan de buddy's Pieter, John, Jeroen, Teun, Wim en last but not least Margot. En uiteraard ook de divemasters Patrick Chong, David Shaw Kong en onze zwarte parel Deniah Cabrera. Een lang gekoesterde wens is uitgekomen.

Michiel