1001 duiken: Divers Lodge Lembeh III (nog steeds niet saai)


De donderdag voordat we vertrekken ligt Nederland vol met een pakket sneeuw. We zijn al een beetje bezorgd, zouden we op tijd uit Nederland vertrekken of zouden we gehinderd worden door het slechte weer. Vrijdag 's ochtends staan we vroeg op en vertrekken bijtijds naar Schiphol. Het sneeuwt lichtjes en niet overal is even goed gestrooid. Eenmaal op de N11 en de A4 gaat de reis voorspoedig naar P3 van Schiphol.

Veel te vroeg komen we aan bij de incheckbalie en kunnen gelijk doorlopen. De vlucht naar Singapore vertrekt netjes op tijd en ook de vlucht naar Manado om 9:30 vertrekt netjes op tijd. De vlucht zal maar 3 uur duren, dus we zijn er bijna…. Eenmaal boven Manado merken we dat er iets niet klopt. De piloot geeft aan te gaan landen, maar waarom doet hij het dan niet? We blijven rondjes cirkelen en de piloot meldt dat we een tropisch buitje af gaan wachten en daarna te gaan landen. Na dik een uur cirkelen boven Manado wordt er aangegeven dat we naar Davao (Filipijnen) gaan vliegen om bij te tanken. Deze trip duurt ca. 1 ½ uur en als we bijgetankt zijn vliegen we weer vol goede moed naar Manado want het weer zou opgeknapt zijn. Niets blijkt minder waar, de bewolking is zo mogelijk nog dikker dan tijdens de eerste poging en weer begint het rondjes vliegen. Langzamerhand begint de zon te zakken en meldt de piloot zich weer. We kunnen niet met donker landen in Manado en moeten terug naar Davao vliegen, weer bijtanken en dan terug naar Singapore.

In Davao worden de toiletten schoongemaakt (dit was echt hoognodig) en er wordt voor iedereen een maaltijd bij de locale Mac Donalds gehaald. Er wordt getankt en we vliegen terug naar Singapore waar we eindelijk om ca. 12:00 's nacht aankomen. Toch een hele belevenis om na een vlucht van 14 uur weer gewoon in Singapore aan te komen. Er wordt een hotel voor ons geregeld met wat voedselbonnen. We zijn blij om na een reis van 36 uur eindelijk in bed te kunnen duiken en hebben niet meer de puf om te informeren wanneer we dan wel naar Manado vliegen. Dat blijkt dus ook niet de volgende dag te worden, maar pas een dag erop.

We maken er dus die dag het beste maar van, we gaan shoppen en we gaan uitgebreid drinken en tafelen in een Belgisch cafe/ restaurant in Singapore met een blonde Leffe van de tap. Die maandag vertrekken we 2 dagen te laat weer met het vliegtuig naar Manado, maar dit maal zonder de D-tour.

Als we aankomen op Manado en opgehaald worden door Rob en Linda voelen we ons gelijk thuis en is de zware heenreis vergeten. Na nog een rit met de auto en een kort boottochtje zijn we er weer, inmiddels voor de derde keer. 's Avonds wordt ons gevraagd wat de planning is voor de volgende dag. Duiken natuurlijk, stomme vraag. Maar hoe laat we weg willen? We kijken elkaar een beetje verbaasd aan. Het blijkt dat we een prive boot hebben, we mogen zelf bepalen hoe vaak, waar en wanneer we duiken. Zo luxe hebben we het nog nooit meegemaakt. We gaan de volgende dag gewoon uitslapen. We ontbijten om 9 uur en vertrekken om 10 uur met de boot. We maken 2 dagduiken en 1 nachtduik met ruime oppervlakte intervallen, ruime duiktijden (allemaal 70 min+) en onze privegids Ungke.

De dag begint met de vraag welke duikwensen we hebben. We durven het bijna niet te zeggen, maar zeggen voorzichtig dat onze vakantie toch wel erg geslaagd zou zijn als we een blueringed octopus en harlekijn garnalen zouden kunnen zien. Onze gids Ungke kijkt verbaasd. Hebben jullie die nog nooit gezien? Nou ja, ik ga mijn best doen maar kan niks beloven. Dus hij komt de eerste duik met 2 harlekijn garnalen op de proppen om vervolgens de tweede duik ons 2 blue ringed octopussen te laten zien. Weg lijstje en dat al na 2 duiken. Natuurlijk is er nog veel meer moois te zien zoals een boxer crab van 5mm zwaaiend met twee cheerleaderkwastjes (kleine anemoontjes), een pygmee pipe horse en een pygmee pipe dragon. Beide gerelateerd aan een zeepaardje maar dan klein en erg apart. Maar ook de eeuwige terugkomers op Lembeh zoals de wonderpus, de mimic octopus, hairy frogfish en de ongelofelijke aantallen verschillende slakken.

Nachtduiken is helemaal spectaculair. Je weet niet waar je moet kijken. Vooral de duik bij Nudi Falls was in één woord geweldig. Twee dansende Tiger shrimps en echte overheerlijke gambas (zonder knoflook dit keer...) en de harige garnaal en altijd leuk de doodgewone sepiola. De laatste duikdag hebben we nog genoten van het duiken op de buitenkant van lembeh. Hier zit een erg mooi koraalrif met een gigantische vishoeveelheid, vis waar de Malediven jaloers op kunnen zijn. En voor de liefhebbers van het grote spul, we hebben tijdens de duik nog een slapende rifhaai gezien.

Onze laatste avond daar was oudejaarsavond en dat wordt groots gevierd. Al het personeel en inwoners uit nabijgelegen dorpjes waren uitgenodigd. Het feest begon rustig maar hoe later het werd hoe gezelliger het werd. Er werd volop gedanst en ook wij werden de dansvloer mee opgetrokken. Normaal weten we dan te ontkomen, maar helaas zelfs Willem moest er aan geloven. Het zag er een beetje onhandig uit, maar het dansen met een Indonesische schone maakte een hoop goed. Volgens Willem was ze 12 jaar en volgens een andere gast (een erg gezellige Belg) was die van hem minstens 4 jaar jonger. Het leverde in ieder geval een hilarisch tafereel op. De laatste avond werd dus erg gezellig afgesloten en de 2 weekse vakantie is voorbij gevlogen..

Ungke heeft ons meegenomen op een ongelofelijke reis door de Lembeh Straat met elke duik weer andere hoogtepunten. Wij waren wederom verrast door de hoeveelheid bijzondere en voor ons nieuwe onderwaterdieren. Wij weten het zeker….. bij Divers Lodge Lembeh zijn wij zeker niet voor de laatste keer geweest.

Willem en Jeanette

Terug naar reisverhalen