Clubvakantie Manado
Op 17 november werden we door de scubataxi (EdF) al vroeg naar Schiphol gebracht voor onze clubvakantie naar Manado. Het beloofde een lange zit te worden, met name voor onze rugpatiënt Willem. Gelukkig kon hij op een gangpadplaats zitten, zodat hij regelmatig de beentjes kon strekken. Iedereen (Willem, Jeanette, John, Ronald, Pieter, Jeroen, Michiel, Fred en Ineke) had er erg zin in. Aangekomen in Manado, volgde de rit per busje naar het resort van Murex. Onderweg toch wel gemengde gevoelens gekregen door het hoge golfplatenhuisjesgehalte (nieuw ABN) en de ook aanwezige mooie bungalows en niet te vergeten de kerken.
Het resort is aan zee gelegen met mooi aangelegde vijvers en heel veel groen. Toen we aankwamen werd ons gelijk gevraagd of we alvast een duikje wilde maken op het huisrif! Dit was natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd en een aantal duikers hebben toen voor het eerst kennisgemaakt met het zeer warme water (rond 30 graden).Ik ga niet alle duiken beschrijven, maar aangezien deze duikster toch wel erg onder de indruk is van "groot", was ik al snel in m'n nopjes, want tijdens bijna alle Bunaken duiken hebben we zwartpunt- en witpuntrifhaaien gezien! Ook de grote bultkoppapagaaivissen zijn imposante verschijningen. Maar smaken verschillen en gelukkig hebben we ook kunnen genieten van de vele mooie gekleurde zeenaaktslakken en ander klein spul.
Tijdens één van de nachtduiken ontpopte onze voorzitter zich als een ware held. Met gevaar voor eigen leven stortte hij zich met zijn camera tussen Willem en een opdringerige haai!
Doordat Willem zo verwend werd door de bemanning met het aangegeven van zijn setje in het water, dacht hij een aantal malen ook zonder loodgordel wel onder te kunnen. Nou dan hebben we een verrassing voor je Willem, met jouw postuur: helaas gaat niet lukken!
Na de geweldige duiken op Lembeh met al zijn rare creaturen hebben we nog een bezoek gebracht aan Tangkoko-Batuangus reservaat, met als doel apies kijken. John die dacht de tocht wel op zijn slippertjes te kunnen volbrengen had pech. Eén van zijn stappers ging kapot en moest hij verder op 1 blote voet. Hij trachtte nog even een creatieve oplossing te bedenken, iets met takken en zo, helaas niet gelukt. Maar eerlijk is eerlijk, hij heeft het volbracht als een echte vent. Na een - althans voor mij met een conditie van een natte krant - heftige tocht, arriveerden we bij een hele grote waringin (boom) waarin spookdiertjes leven. In de schemer komen deze diertjes tevoorschijn op zoek naar lekkere hapjes. Erg leuk om te zien en er werden driftig allerlei foto's genomen.
Zo bereikten we alweer de laatste vakantiedag. De stoere mannen Jeroen, Pieter, John, Ronald en Michiel hebben nog een excursie gemaakt naar een vulkaan. Tijdens de afdaling is John op zijn hoofd gevallen en heeft de groep nog een bezoek gebracht aan het ziekenhuis. Gelukkig kwam hij er nog goed van af met wat plekken in het gezicht en de volgende morgen een flink blauw oog. Met de tocht naar een zwavelmeer en een lokale markt kon de excursie toch nog worden voortgezet. Willem en Jeanette hebben de vakantie afgesloten met een relax dagje en Fred en ik hebben een laatste duik gemaakt op het huisrif van ruim één uur en drie kwartier waarin we ook nog een zeeslang tegenkwamen. Een mooie afsluiting.Ineke
Terug naar reisverhalen