Medes in de mist
Op 19 juli vertrokken we voor een duikweekend met Basiq Air naar Barcelona. Daar aangekomen stond de autoverhuurder al op ons te wachten en werden de papieren op het vliegveld ingevuld en konden we vertrekken. Tot zover ging alles heel voorspoedig, alleen bleek het navigeren boven water al net zo soepel te gaan als onder water, zodat we ineens, geheel onnodig overigens, in het centrum van Barcelona belandden. Gelukkig nog op tijd aangekomen in l'Estartit, waar Leon en Marlies al op ons stonden te wachten, om snel wat te eten en de nachtduik te gaan maken.Het parkeren in een groot probleem in l'Estartit, hier hadden we niet op gerekend. Dit betekent dus duikspullen sjouwen op je bult of met de auto de spullen naar de duikschool brengen en dan maar weer een plaatsje zoeken. Dit laatste heeft Leon dus maar een aantal keren gedaan en we zijn ook nog een paar keer bij het hotel opgehaald door de duikscholen. Een goede leer voor de volgende keer dus (en die gaat er zeker komen): voortaan bij 1 duikschool blijven.
De eerste nachtduik was een kantduik. 's Nachts wordt er niet gedoken op de eilanden. Met een soort van speedboot voeren we naar de stek, Negra del Falaquer, met duikschool Xaloc. Deze tochtjes hadden wat ons betreft nog wel wat langer mogen duren, zo heerlijk in de schemer met de wind op je gezicht over het water scheuren. Het blijkt een mooie stek met de mogelijkheid een diepe of een ondiepe duik te maken. Op een meter of 10-15 is echter genoeg te zien. Grote en kleine octopussen, eindelijk weer eens sepia, veel kleine schorpioenvisjes die je bijna zou willen knuffelen, grote zwarte platworm, schitterende zeekomkommers en zeesterren in allerlei kleuren. De bikkels onder ons (L + M dus) doken zonder cap en vonden het niet koud, maar bij een water temperatuur van zo'n 19° zonder cap kreeg ik het toch wel koud. Na een duik van 50 minuten bracht de boot ons weer naar de haven. Een nachtduik doen blijft toch altijd wel een heel bijzondere belevenis.De volgende ochtend vertrokken we met duikschool El Rei del Mar, die wij al kenden van onze vorige Medes belevenissen, naar Tasco Petit, een duikstek rond een klein eilandje. Bij de briefing worden we al lekker gemaakt. Tijdens de eerste ochtendduik, die we dus net misten, zijn er eagle rays en haaitjes gesignaleerd. We springen van de boot en bijna de eerste vis die ik in het vizier krijg is een eagle ray. Ik probeer nog de aandacht van Fred te trekken met allerlei vreemde gebaren en flipperbewegingen, maar deze kijkt stug de andere kant op. Helaas voor hem, maar zijn beurt komt nog wel. Het is een schitterende stek, zo enorm veel vis. Heel duidelijk dat dit een beschermd natuurreservaat is. Van zeebaarzen, diklipharders, zeebrasems, barracuda's, murene, octopussen tot giga schorpioenvissen (echt zo groot hebben we ze nog nooit gezien) en natuurlijk de tandbaarzen. Maximale duiktijd is een uur en na 55 minuten staan we weer nagenietend op de boot.
In de middag blijken tot onze verbazing de eilanden te zijn "verdwenen". Door een mist vanuit zee worden ze uit het zicht onttrokken, maar desalniettemin vertrekken we met dezelfde duikschool naar de stek Dolfi Nord, welke zijn naam dankt aan het dolfijnbeeld aan het eind van een tunnel waarmee de duik begint. Het is maar een korte tunnel, zo'n 25 meter lang. Als je met je lamp de wanden verlicht komen de meest mooie kleuren tevoorschijn. Aan het eind van de tunnel lag een very big mama tandbaars en dito schorpioenvis. We hebben het eilandje gerond door op zo'n 20 meter langs een steile diepe wand te zwemmen. In vergelijking met de ochtendduik was deze duik niet echt bijzonder, maar ja duiken is altijd wel leuk toch?
's Avonds weer met het snelle bootje van Xaloc voor een nachtduik naar Cova del Llobarro. Onze alweer 150ste duik! We zien weer veel kleine en grote octopussen. Terwijl ik met m'n lamp een beetje verder weg schijn, zie ik een hele mooie vrij liggende middellandse zee murene. Hij blijft bij benadering rustig liggen zodat we hem goed kunnen bewonderen. Terug op de boot blijken Leon en Marlies wel een heel bijzondere octopus te hebben gezien. Eentje die denkt dat hij een stuiterbal is!
Zondagmorgen met duikschool Unisub naar de stek Tasco Gros. De mist blijft nog steeds hangen. Aangezien wij de laatste buddyparen zijn die aan boord stappen is er bijna geen ruimte meer voor de spullen en voor ons, waarvan ik toch wel flink baal en wacht dan ook met optuigen tot we bij de stek gearriveerd zijn. Voor mij geen tweede keer met Unisub, echter de duikstek is fantastisch. Deze keer is het Fred die een eagle ray signaleert. Ik probeer er nog wat achteraan te zwemmen, maar ja hij is toch wat sneller dan ik! Weer een enorme hoeveelheid vis rondom ons, het lijkt wel een aquarium. Eenmaal bovengekomen blijken Leon en Marlies niet te hebben gedoken. Marlies had last voor haar ene oor, die ze niet geklaard kon krijgen. Een teleurstelling dus.
Zondagmiddag alweer de laatste duik met El rei del Mar naar Salpaxtot. We besluiten met z'n vieren af te dalen. Leon heeft inmiddels ook wat last van z'n oren gekregen en als 1 van beide niet kan klaren, dan kan de ander met ons mee duiken. Gelukkig gaat het afdalen zonder problemen. Leon heeft goed naar de briefing geluisterd en brengt ons perfect naar het eerste herkenningspunt een ankerplek. Er is een zandbodem met verspreid een aantal rotsformaties waar we heel relaxed een uur konden rondhangen. Niet echt speciale dieren tegengekomen maar wel weer een aquarium gevoel. Ik besluit maar wat macro opnames te maken van de kleurrijke koralen en sponzen die aan de onderzijkanten van de rotsen te zien zijn. Deze blijken achteraf de mooiste foto's te zijn. Aan het eind van de duik zien we toch wel wat bootjes over ons heen varen, zodat Fred besluit zijn decoballon, aangeschaft voor de Brothers trip, eens uit te proberen. We werden netjes door de boot weer opgepikt en ons laatste Medes avontuur zat er weer op.'s Avonds hebben we lekker zitten eten en drinken en Marlies koos voor een iets lichter verteerbaar toetje dan de avond er voor. Ze heeft toen ongeveer een half pond bonbons zitten verorberen en dat na overheerlijke gerechten in de Tapasbar!
Maandagmorgen hebben we nog gezamenlijk ontbeten en Leon en Marlies besluiten het kasteel boven op de berg op te zoeken (lopend!) waarna zij hun vakantie voortzetten.
Wij vertrekken naar het aquarium in Barcelona, waar we zo maar in 1 keer rechtstreeks naar toe rijden!
We zijn hier al twee keer eerder geweest, echter nog een bezoek is zeker de moeite waard.
Om 21.00 uur zitten we weer in het vliegtuig naar huis.
Voor wie interesse heeft: we hebben een mooie CD rom over de Medes eilanden.
Ineke
Terug naar reisverhalen