Onthaasten in Safaga
Wij zijn het nieuwe jaar wéér goed begonnen, 1 weekje duiken in Safaga, Hotel Three Corners Amira, geboekt via Tourilis. Het was allemaal weer goed geregeld, je werd bij het vliegveld gelijk uit de rij geplukt, even met het Tourilis briefje zwaaien en het Visum was geregeld. Safaga ligt een klein uurtje rijden ten zuiden van Hurghada, geen drukke winkelstraten, een slapend stadje waar de tijd een beetje stil heeft gestaan. Alléén maar mannencultuur. ‘s Avonds waren er volgens mij alleen maar mannen op straat, zittend in een stoffig “kroegje” naar een televisie te staren en aan een waterpijp te “lurken”. Ik voelde me niet echt op me gemak, ik werd aan alle kanten bekeken, maar ja wat wil je nou blond en een lekker kontje….
Goed nu het duiken daar gingen we tenslotte voor. ‘s Morgens om 8.00 uur werden we met een gammel busje opgehaald en naar de haven gereden, waar de boot met bemanning al op ons stonden te wachten. Spullen waren ook al boord. In het begin van de week waren we met 8 duikers aan boord, later in de week bleven we met z’n drietjes over en enkele snorkelaars, lekker relax duiken, zonder gids, geen gestress. Elke dag hebben we op een ander rif gedoken, soms een drop-off, one way dive (drift dive), of een relax ondiep duikje van gemiddeld 8 meter diepte en duiktijd 80 minuten. Panorama reef, Ras Abu Soma, Gamul Kebir, Tobia Arbaa, Gamul Soraya, Shaab sheer, Sharm el Naga (nachtduik) , Sandy Island, Tobia kebir, Shaab Cloude, Salem Express (wrakduik). We hebben weer veel mooie vissen en koralen gezien. De rode zee blijft voor mij nog steeds erg gevarieerd en kleurrijk.We hadden een 5-daagse duikpakket geboekt, met het plan om de laatste dag Egypte eens boven water te bekijken, de piramides van Luxor. Maar ja… vroeg op heen en terug 6 uur rijden met de bus, daar hadden we toch geen trek in, de piramides lopen niet weg.
Erik wilde heel erg graag naar de Salem Express (wrakduik), maar dan moest het heel goed weer zijn. Wij hadden geluk die dag, perfect weer, geen wind, rustig vlak zeetje (speciaal voor mij, niet zeeziek geworden). Deze veerboot van 100 meter lengte voer op 16 december 1991 op het Hyndman rif en verging vrijwel direct. Slechts 180 van de 690 passagiers overleefden deze ramp. De reddingsboten hingen nog in de touwen en op de bodem naast het wrak, dit ongeval heeft héél snel plaatsgevonden. Jarenlang was het verboden om op het wrak te duiken (zeemansgraf). Het was wél luguber, de koffers, sommige opengesneden lagen op de grond, kledingstukken overal verspreidt Je mocht het wrak niet in (gevaarlijk, het schip lag op z’n kant kans op verdwalen is groot), auto’s met waarschijnlijk nog lichamen erin lagen nog in het wrak. Toch was het wel heel indrukwekkend, zo’n groot wrak, wat al aardig begroeid was met koralen.
We hebben ook nog een nachtduik gemaakt (Sharm el Naga) dit was een avontuur op zich zelf. We zaten in een gammel taxibusje met een heel irritante Egyptenaar achter het stuur, hard rijden, zachtjes rijden, lichten uit en weer aan, lekker plakken achter een andere auto en volgens ons wist hij de weg niet. We reden dwars door een grote zandbak, maar waar is de zee !!!!!, Dit wordt een “droge duik” dachten we, maar opeens doemden er een tentenkamp op en de zee met een duikschool en een huisrif, hoe vind je die plaats? Leuke duik, veel gezien, een paar krokodilvissen, sepia’s, schorpioenvis en de bekende Spanish Dancer (grote rode naaktslak). Erik kan er nu ook over meepraten……. We mochten 40 minuten duiken, maar ja nachtduiken is toch iets speciaals het werd iets langer ( 70 minuten), ik geloof dat de taxi chauffeur het niet zo leuk vond. We blijven toeristen niet waar.
Het was een lekker weekje onthaasten, na alle drukke feestdagen, het leven in Safaga sukkelt hier gewoon dag in dag uit door. Volgens mij maken ze zich niet druk. Het was heerlijk, easy duiken, geen gesjouw, geen gehaast, lekker eten aan boord, alles kan, bijna niets is onmogelijk. Volgend jaar gaan we weer, lekker rustig begin Januari.
Magda.
Terug naar reisverhalen