SafagaEindelijk was het dan zover onze welverdiende vakantie en rust. Op 5 november vertrokken wij vanaf Schiphol naar Safaga aan de Rode Zee in Egypte. Zoals de omschrijving aangeeft: het hotel Safaga & Marina (3-sterren) ligt in een vlakke dorre omgeving met bebouwing en enkele bouwskeletten, tussen Safaga en de nog in ontwikkeling zijnde hotelstrook. We hadden er dus echt zin in.De accommodatie was eenvoudig, bedden op stenen onderbouw, plank als kaptafel, plank met kledingstang en gordijn als kast, eenvoudige badkamer. Maar dit vergeet je snel als je beseft waarvoor je naar Safaga bent gegaan, DUIKEN ! ! Niet de bovenwaterwereld is hier aantrekkelijk, maar onderwater des te meer. Onderstaand kun je een blik in het logboek van één van de groepsleden werpen. Logboek van . . . .
Enorm genieten toch! Als je dan ook nog bedenkt dat er aan boord een gigantische lunch geserveerd werd, Kees en Theo niet te stuiten waren en Marloes qua lucht niet bij te benen was, dan had niemand dit willen missen. Onze Kees had gedurende deze dagen het hart van Jeanette, onze voormalig oostduitse instructrice, weten te winnen. Uitgebreid instrueerde zij Kees in wat er van hem verwacht werd: “Kees met 30 bar boven komen, geen “bleifrei” gordel verliezen en geen schelpen verzamelen”. Toch prettig die persoonlijk aandacht. Duikwees Sam was de enige andere nederlander in het hotel, hij had het al helemaal gemaakt in Nederland en genoot nu in zijn eentje van een weekje welverdiende vakantie. Scooby zou Scooby niet zijn, en nodigde Sam uit om lid te worden van onze duikclub. Als speciale ontgroeningsactie mocht Sam de ochtend van vertrek al om half negen gereed staan. De avond ervoor was het groot feest, Ab was (bijna) jarig dus Kees gaf een optreden weg. Jeanettes warme gevoelens voor Kees bereikte tijdens een uitdagende dans het hoogtepunt en Sam ging op tijd naar bed. De volgende ochtend bedankte Sam voor de eer en kwam er na nog een halve dag luieren om half twee een einde aan dit samenzijn. Naast het duiken, zal iedereen de avonden in Safaga nog lang heugen. ‘s Avonds na het dinerbuffet werd gezamenlijk een leuke locatie buiten gezocht. Daar installeerden wij ons met onze aankopen uit de taxfree. Whisky, port, bailey’s en russische rum vloeiden overvloedig en werd gebroederlijk gedeeld. Hoezo gaan drank en duiken niet samen? Om in Kees zijn worden te spreken het was een feest: Tètèterèt Tètètèterèt Tètètètterèt Tètè Tètèterèt Tètètèterèt Tètètètterèt Tètè . . . Terug naar reisverhalen |