1001 duiken: Noord-Sulawesi

Eindelijk was het dan zover, onze maand vakantie op Sulawesi. Al maanden ervoor geboekt, op Manado -de grootste stad van Noord Sulawesi- wordt niet zoveel gevlogen en dus zijn de goedkoopste tickets al snel weg. In de periode tussen boeken en vertrek zijn we regelmatig op internet aan het zoeken geweest naar alle duikmogelijkheden. En die waren er genoeg. Uiteindelijk besloten we om de eerste week bij Bunaken en de laatste week bij Lembeh te duiken. De weken ertussen in zouden we wel vol krijgen met bovenwater-activiteiten.

In Manado en omgeving zijn er vele aanbieders van duiktochten, allen duiken in hetzelfde gebied: Bunaken National Marine Park. Na wat prijs-kwaliteit vergelijk (voor zover je dat kunt beoordelen vanaf een webpagina) besloten we om -letterlijk en figuurlijk- met Aquanaut Manado in zee te gaan. Een duikcentrum dat pas een jaar bestaat en gevestigd is in het zuidelijk deel van Manado. Met name de mogelijkheid tot nachtduiken op het eigen huisrifje (kantduik) sprak ons wel aan. Eigenlijk het enige nadeel was dat het een Nederlands duikcentrum is en wij op vakantie altijd zoveel mogelijk proberen alle landgenoten te ontlopen. Ondanks dat een prima keuze, Ron die het duikcentrum leidt is een prima gastheer. Zijn wellicht wat mindere kennis van het gebied wordt ruimschoots gecompenseerd door z’n enthousiasme om het je naar de zin te maken.

Duiken bij Aquanaut is een privé aangelegenheid: kleine groepen (in ons geval alleen wij tweeën) op een ruime en aan duikers aangepaste boot met een zeer behulpzame bemanning. Je zegt maar wanneer, hoe laat en waar je heen wilt en je setje staat op het aangegeven tijdstip keurig op je te wachten. Alleen je pak zul je zelf aan moeten trekken.

Bunaken is een eiland niet ver van Manado. Om dit eiland heen liggen verschillende duikstekken, vrijwel allemaal min of meer loodrechte wanden. Vaak is er ondieper een plateau zodat je relaxt je laatste half uur van je duik kan doorbrengen. Het kan er flink spoken: is ’t het ene moment nog redelijk rustig, het andere moment zit je ineens is een sterke stroming of andersom. Een enkele duik aan de buitenwand is werkelijk als een sneltrein: de wand flitst langs je heen en het enige wat je kan doen is rechtop blijven hangen en wachten op een ‘station’.

Naast de prachtig begroeide wanden vol koraalvissen zie je bij Bunaken regelmatig schildpadden (op 1 duik zelfs 6), haaien, adelaarsroggen, zeeslangen etc.


Het huisrifje van Aquanaut overtreft onze verwachtingen. Ik ben helemaal niet zo’n nachtduiker maar hier ga ik met plezier elke nacht te water voor een duikje van zo’n 75 minuten. Dan is Rokus’ fotorolletje namelijk echt al lang vol en krijgen we honger. Het rifje zelf stelt niet veel voor, een klein rifje op een zandplaat, met hier en daar een autoband, boomstronk of bierflesje. Maar wat er allemaal te zien is, is onvoorstelbaar. De mooiste anemonen, veel schitterende naaktslakken (van 2 tot 200 mm), kleine kleurige krabjes en garnalen, murenen, oktopussen, jonge sweetlips, jonge batfish, grote scholen scheermesvissen, vele sepia's en cuttlefish, fringelip flathat en nog veel meer..... Echt genieten dus.


Na 18 duiken werd het tijd om Noord Sulawesi boven water te gaan verkennen. Onze duikspullen bij Aquanaut achtergelaten en met een kleine hoeveelheid bagage het openbaar vervoer uitgeprobeerd. Die busjes zijn heel klein, Indonesiërs ook, dus passen er een heleboel in een busje en zelfs ik -toch niet bijster groot- zat regelmatig klem. Gelukkig zijn de afstanden niet groot en zijn de wegen relatief goed. Ook boven water hebben we ons prima vermaakt: mooie meren, vulkanen, rijstvelden, marktjes en vooral heel veel kokosnoten.

Na anderhalve week waren we genoeg opgedroogd en werd het toch weer hoog tijd het water weer op te zoeken. Deze keer Lembeh Strait, aan de noordoostkant van Sulawesi, bij het duikcentrum van Benteng Beach Resort. Ook dit is een Nederlands duikcentrum, zeer goed georganiseerd, prima boot en vooral zeer ervaren duikgidsen. Elk buddypaar krijgt hier standaard een (Indonesische) duikgids mee. De minst ervaren gids heeft toch altijd nog zo’n 3.500 duiken op z’n naam staan. Je zegt maar wat je graag wilt zien en het wordt je aangewezen. Zelf zoeken doe je natuurlijk ook wel, maar wat je vindt valt in het niets bij hetgeen die jongens elke keer weer weten te vinden. Met name het vinden van de vele soorten frogfish (hengelaarsvissen) vraagt enige oefening.

Bij het eiland Lembeh komen verschillende zeestromingen samen, waardoor zich daar een unieke flora en fauna heeft ontwikkeld. Hier geen wanden en kleurige koralen maar zwart zand met plaatselijk een aardige hoeveelheid organisch afval. Ofwel muck-diving.

De eerste minuten vraag je je af wat je hier aan het doen bent, het heeft toch wel een hoog Oostvoornsemeer-gehalte. Maar tussen al die kokosschillen en algen zitten de meest bizarre dingen. Om eens wat te noemen een greep uit m’n logboek. Duikstek Jahir, duiktijd 86 minuten, watertemperatuur 27 graden, max. duikdiepte 17.9 m. Gezien: zeepaardjes, hairy frogfish, flying gurnards, flamboyant cuttlefish, vele onbekende nudibranches, zeeslangen, demon stingers, weedy frogfish, leaf scorpionfish, humpback scorpionfish, kakatoo waspfish, zwarte, paarse, bruine, oranje en gele frogfish.


Maar er is niet alleen zwart zand. Net buiten Lembeh Strait (op de kop van Lembeh eiland) en meer noordelijk richting de eilandengroep Banka kun je prachtige koraalduiken maken. Met name de kenners van harde en zachte koralen kunnen hier hun hart ophalen of hun kennis bijspijkeren. Helaas kun je er niet altijd duiken in verband met verraderlijke stromingen. Naast koralen en de vele soorten koraalvissen hebben we er pygmee seahorses gezien, een max. 1,5 cm grote (kleine?) zeldzame zeepaardjessoort. Helaas waren we een vergrootglas vergeten. Verder ook hier weer vele soorten naaktslakken, mantashrimps, oktopussen, ribboneels, cowfish etc.


Na nog eens 18 duiken zat deze (duik)vakantie erop. De laatste dag (ochtend en avond) nog gauw het Tangkoko National park bezocht, om zwarte makaken, neushoornvogels en de alleen hier voorkomende spookdiertjes te zien.

Noord Sulawesi, met name Lembeh is een paradijs voor duikers, zeker voor diegene die houden van klein raar spul en voor onderwaterfotografen. Wij hebben er genoten, en aangezien we nog lang niet alle duikstekken bij Lembeh bezocht hebben gaan we hier zeker nog een keer terug.

Sanne

Terug naar reisverhalen