1001 duiken: Tobago

Een week na de hevige sneeuwval in Nederland en gigantische vertragingen op schiphol, was het onze beurt om heerlijk naar een tropisch oord op vakantie te gaan. Gelukkig waren de vertragingen van de baan en konden we precies op tijd vertrekken naar onze bestemming Tobago. Deze bestemming is iets bekender als het in een adem met Trinidad word genoemd. Het is een eiland tegenover Venezuela dat precies ligt tussen de scheiding van de Caribische zee met de Atlantische Oceaan. Ons hoofddoel daar is duiken, hoe kan het ook anders.

Bij aankomst begint het al goed. We worden niet opgehaald vanaf het vliegveld zoals ons wel verteld was. Dus hebben we een taxi genomen naar ons appartement. De volgende ochtend hebben we heerlijk ontbeten en de duikschool gebeld of we vandaag konden beginnen met duiken. Dat was mogelijk, maar ze waren verbaasd dat we al een voucher hadden voor het duiken. Ze wisten van niets, zouden er Nederlanders komen dan? De volgende dag hoorden we welke vergissing er was gemaakt: ze hadden ons in de verkeerde maand ingeschreven. Ook zij waren verantwoordelijk geweest voor het ophalen bij het vliegveld. Duizend excuses e.d. Dus was dat raadsel ook weer opgelost.

Dag 1: Duiken in de buurt van de duikschool, aan de atlantische kant. Het is allemaal een beetje aftasten, bovendien waren er de eerste duik 2 beginners mee, dus een simpele duikstek max 15m diep. Er was wel gelijk duidelijk te zijn dat de riffen hier niet zijn kapotgedoken. Het koraal is over het algemeen niet beschadigd. Wel zagen we gelijk de eerste duik 2 hele leuke pijlinktvisjes van 1-2 cm groot. De 2e duik zien we een paar langoesten en een rustende verpleegsterhaai. Een mooi begin van de duikvakantie.

Dag 2: We gingen richting de caribische kant waar een wrak ligt wat speciaal is afgezonken voor duikers. Het is intussen al aardig begroeid en er zit veel vis rond het wrak. Duik 2 is weer een ondiepe duik met wat flamingotongetjes en een schorpioenvis.

Dag 3: Staat in het teken van de atlantische kant. Wat hele vreemde schouwspellen oplevert. Je ziet een tropische vis met als achtergrond het groene water van de ..... Grevelingen. Dat levert hele bijzonder foto's op, ze lijken wel bewerkt met de computer. Bovendien komen we nog een tropische vorskwab tegen. Qua vorm is hij gelijk als degene die we hier kennen, maar hij heeft een hele andere kleur. Deze dag maken we ook onze enige nachtduik met als hoogtepunt het pijlinktvisje.

Dag 4: Na de brothers een aantal jaren geleden, kunnen we natuurlijk niet voorbijgaan aan de sisters. Een paar rotsblokken in de caribische zee nabij Tobago. Hier zag je normaal gesproken elke duik minimaal 1 hamerhaai en verschillende manta's. Sinds ongeveer een jaar worden ze bijna niet meer gezien en ook deze duiken laten ze zich niet zien. De rotsformaties onder water doen ons denken aan onze duiken in Noorwegen met een tropisch tintje. De schipper had een voorliefde voor vissen en dat kon hij ook niet laten met een aantal duikers aan boord. De lijnen werden uitgezet en ja hoor, hij kreeg beet. Een mededuiker mocht de vis binnenhalen, het bleek een dolphinvis te zijn. Deze hadden we al een aantal keren op het menu zien staan, maar je gaat toch geen dolfijn eten? Het blijkt echter een gewone vis te zijn en nog lekker ook. Na het binnenhalen van de vis werd de rubber hamer uit de kast gehaald en kreeg de vis flink op zijn kop. Toen hij werd gevangen was hij groen maar hij trok al snel wit weg om na een kwartiertje weer gewoon groen te worden.

Dag 5: Flying reef. Deze duik doet zijn naam geen eer aan. Geen stroming te bekennen, net als de overige duiken trouwens. Er zitten wel veel roggen en we zien o.a. een sidderrog.

Dag 6: Mogen we als ervaren duikers naar de duikstek met 2 namen of Diver's dream of Diver's Nightmare. Je voelt hem al aankomen het kan een hele leuke duik worden of hij kan gigantisch mislukken tot en met aanspoelen in Venezuela. Er gaat nog een hongaarse instructeur mee die hier ook op vakantie is en de vriendin van de divemaster. We worden begeleid door 2 divemasters. Het probleem bij deze duikstek is dat het gigantisch kan stromen in alle richtingen zodat je dus ook makkelijk van het rif afgespoeld kan worden. Het is een - pak een steen vast en blijf zo lang mogelijk hangen - duik. Het is dan de bedoeling dat er zoveel mogelijk groot spul langskomt. We hebben dan ook haaien schildpadden en dergelijke voorbij zien gaan. We hebben er twee duiken gemaakt, de eerste was een droom de tweede een 'nachtmerrie'. De tweede duik daar zijn we er een plek ingegaan waar ze nog niet eerder waren gestart. In het begin was de stroming ongeveer gelijk aan de eerste duik, maar na een tijdje werd hij steeds heviger en werden we over het rif heen weggespoeld. We weten nu hoe het voelt om te duiken in een achtbaan. Aan de andere kant van het rif gekomen hebben we de duik af moeten breken om te voorkomen dat we er een vakantie in Venzuela aan vast konden plakken.

De laatste dag hebben we nog een rondrit gedaan over het eiland. Het is zeker boven water ook de moeite waard om het eiland een keer te bezoeken. Het is een erg groen eiland met een hele vriendelijke bevolking.

Jeanette en Willem

Terug naar reisverhalen