1001 duiken: Zakynthos
Opnieuw naar Zakynthos. Na een geslaagd verblijf vorig jaar, gaan we het nog eens dunnetjes overdoen. Ditmaal echter niet met twee duikers, maar met drie. Onze Jen heeft namelijk vorige maand haar junior open water gehaald. Tijd dus voor duiken, lekker weer, lekker eten en veel plezier.Het begin van de vakantie viel echter niet mee. We vlogen met Transavia, dus extra betalen voor onze duikuitrusting en bij aankomst op Zakynthos op zaterdagmorgen bleek dat een van onze koffers en onze duiktas niet aangekomen waren. Gelukkig zaten de belangrijkste spullen in de overgebleven koffer. Volgens onze vriendelijke hostess was er geen probleem en zouden de koffer en de duiktas met de volgende vlucht op maandag wel meekomen.
Afwachten dus en niet te veel aan de ontbrekende bagage denken. Het hotel voldoet in elk geval aan de verwachtingen. Hotel Zante Sun in Agios Sostis is een mooi schoon hotel met een leuk zwembad en vriendelijk personeel.
Zaterdag en zondag zijn we doorgekomen met luieren op het strand en het zwembad, lekker eten en drinken en natuurlijk hebben we alvast een bezoekje gebracht aan onze duikschool. Bij Adventure Diving leefden ze erg met ons mee en boden ons direct uitrustingen aan. We hebben tot maandag afgewacht en toen we die dag tussen de middag weer bij ons hotel aankwamen, liepen we onze hostess tegen het lijf, ze had zojuist onze bagage afgeleverd. Zowel onze koffer als de duiktas waren weer boven water. Wat er precies is misgegaan weten we niet, maar op de labels stond: "Offloaded by error". Wij waren natuurlijk zo blij als een kind.
Duiken kan die dag niet meer, maar snorkelen natuurlijk wel. Een eindje uit de kust voor Laganas vonden we een kleine sepia en even verderop kwamen we onze eerste Caretta-Caretta tegen.
En dan eindelijk duiken. Dinsdag zijn we bij het hotel opgehaald door Angelica en we zijn met Theo op de boot van Adventure Diving naar Shippers point en Milk cave geweest.
Op de eerste stek heeft Jen met ons haar eerste echte Griekse duik gemaakt. Ze heeft daar een hypselodoris gevonden en verder hebben we kleine schorpioenvisjes, brasems, jufferjes en een octopus gevonden. Het duiken met Jen is ons heel erg meegevallen. De Middellandse Zee is natuurlijk wel heel wat anders dat een zwembad. Voor de zekerheid hebben we haar wel aan het (buddy)lijntje gehouden, of zoals mededuiker Marco het subtiel uitdrukte: "moet je weer aan een touwtje".De tweede duikdag hebben we kennis gemaakt met twee nieuwkomers, Bert en Evert-Jan. Zij bleken met de vlucht van afgelopen maandag aangekomen te zijn en toen we tussen de duiken door ons bagage-verhaal vertelden kregen we de vraag of onze duiktas soms groot en zwart was met een visje erop. Deze tas en een rode koffer hadden zij namelijk vele malen langs zien komen op de bagageband.
Gedoken hebben we die dag bij Halfway Arch en The Obelisk. Vooral deze tweede duik was de moeite waard. Mooi onderwater landschap met veel grote scheuren waarin allerlei leven verborgen was. Bijzonder waren de drie verschillende soorten slakjes en een gigantische tritonschelp.
Barbecuen kan helaas niet meer op de nieuwe locatie van Adventure Diving, maar Angelica had ter vervanging daarvan op woensdagavond een heel gezellig etentje geregeld bij restaurant Vezal met het personeel van de duikschool en wat gasten.
Donderdag hebben we een rustdag ingelast, het is immers vakantie niet waar? Geen duiken dus maar een autootje gehuurd en lekker over het eiland getoerd, waarbij we alle verplichte locaties overgeslagen hebben omdat we die vorig jaar al bezocht hadden.
Vrijdag weer gedoken. Vandaag was de laatste duikdag van NOB-ers Evert-Jan en Bert en ook de eerste bootduiken van Pascal en Wendy. De stekken van vandaag waren Arc de Triomph en Marathia. De eerste van de twee duikstekken was duidelijk favoriet bij de duikers, een leuke stek met een boog waar zelfs onze Jennifer onderdoor is gegaan. Ze heeft hierdoor bijna de limiet van haar brevet gehaald, namelijk 11,7 meter.Zaterdag hebben we gedoken op South Reef en Octopus Reef. Zoals gebruikelijk heeft Jen de eerste duik weer meegedaan. Op deze stek hadden we een beetje stroming. Vandaag naast de gebruikelijke vissen weer octopussen gezien en een hypselodoris.
De volgende dag was, op speciaal verzoek van Jen, een chill-dag. Dit kwam ons niet slecht uit omdat Ien sinds gisterochtend ietwat last had van maagkrampen. Chill-dag betekent uitslapen tot wel 8 uur, ontbijten, kaarten, lezen, dutten, kaarten en nog meer kaarten. Na de lunch hebben we in Laganas Bay gesnorkeld tot we weer een Caretta-Caretta tegen kwamen.
Maandag weer duiken. Helaas was de waterpomp van de boot kapot, waardoor we pas omstreeks een uur uit konden varen. Terwijl we wachtten hebben we in de baai gesnorkeld waarbij we gebruik mochten maken van de onderwaterscooters van de duikschool. Ik heb die ochtend twee snorkeltrips gemaakt en daarbij in totaal wel negen Caretta-Caretta's gezien. Gedoken hebben we daarna bij Three Caves en Shrimp Rock. Bij de eerste stek hebben we veel kleine tandbaarzen gezien en bij de tweede stek hebben we een langoest gezien en gele garnaaltjes en veel koekoeklipvissen.
Dinsdag zal ongetwijfeld de beste duikdag blijken te zijn. We hebben gedoken op twee stekken die we al eerder hebben bezocht, namelijk Arc de Triomph en South Reef. De duiken bleken echter heel anders te zijn dan de laatste keer. Samen met Jen weer onder de boog door en ditmaal verder naar de grot die daarachter ligt. Daar aangekomen worden we begroet door de overige duikers die vreselijk enthousiast zijn over iets groots. Er zal wel een grote tandbaars of zo zitten was mijn eerste reactie, maar nee. Er zat een enorme monniksrob van zo'n tweeënhalve meter, die steeds de grot in en weer uitzwom om ons eens goed te bekijken. Erg indrukwekkend zo'n gigantisch beest. Je zal maar zo'n dier tegenkomen op je veertiende duik...De tweede duik van die dag was ook buitengewoon. Veel grote vissen aan de zeekant van het rif, waaronder een behoorlijk grote tandbaars en een school baracuda's waar we middenin verzeild raakten. Werkelijk schitterend.
's Avonds natuurlijk weer lekker uit eten. Toevallig kwamen we daarbij Pascal en Wendy tegen in ons restaurant en Titia in een andere eetgelegenheid. Aangezien deze duikers vandaag niet meegeweest waren konden we het uiteraard niet laten om ze uitgebreid over onze ervaringen van deze dag te vertellen.
Woensdag mocht de duikboot niet uitvaren omdat er volgens de Griekse autoriteiten teveel wind stond. In de baai was hiervan echt niets te merken. Van pure ellende hebben we toen maar een fles op onze rug gebonden en de baai van Laganas verkend. Echt veel was daar niet te zien, maar we waren in elk geval onder water. We hebben daar overigens, behalve een paar zeesterren en mini heremietkreeftjes, toch nog twee Caretta-Caretta's gezien.
De volgende dag zou onze laatste duikdag zijn. Weer anderhalf uur vertraging omdat de waterpolitie nog niet tevreden was met de weersverwachting. Toen we net tien minuten onder weg waren begaf de koppeling van een van de motoren het. Omdat bleek dat het roer ook niet optimaal functioneerde was het niet mogelijk om met een motor verder te gaan. Nadat onze situatie op video was vastgelegd door concurrent Eurodivers, werden we gered met de zodiak van Zante divers. De catamaran werd hiermee door Perry naar de haven teruggesleept.
Nadat de boot omstreeks half vier gerepareerd was, zijn een aantal duikers toch nog gaan duiken. Nogmaals Arc de Triomph aangedaan omdat onze monniksrob daar het laatst gezien was. Helaas bleek hij vandaag niet thuis te zijn. De tweede duik vond plaats op het schildpaddeneiland Marathonissi, waar eigenlijk niet gedoken mag worden. Niet de beloofde octopussen en murenes, maar wel onze monniksrob weer. Blijkbaar vond onze rob het ook leuk want, nadat we wat foto's gemaakt hadden, zwom hij even achter ons aan waarbij hij een soort verstoppertje speelde.
Vrijdag alweer de laatste dag van de vakantie. Ofwel afrekenen bij de duikschool, spullen inpakken, nog even luieren bij het zwembad, een laatste keer uit eten en morgen weer met het vliegtuig naar huis. Hopelijk gaat het deze keer goed met de bagage....
Fred
Terug naar reisverhalen