Vakantie in Zeeland
Ik probeer me altijd zoveel mogelijk gedeisd te houden zodat het niet te veel opvalt dat we zo af en toe eens op (duik)vakantie gaan. Het is jammerlijk mislukt want een niet nader te noemen persoon van de mediacommissie wist me op te sporen en me over te halen om een stukje over onze vakantie te schrijven. Een vakantie die we van te voren niet hadden bedacht maar waar we het toch reuze naar onze zin hebben gehad. We hadden namelijk een reis naar Tanzania geboekt, dan was het ontduiken van de mediacommissie waarschijnlijk wel gelukt omdat er toch geen duiken aan te pas kwam. Willem kreeg echter dit voorjaar last van een beginnende hernia, dit is heel erg langzaam aan het herstellen. Het werd het dringend afgeraden om per 4x4 jeep door Tanzania te gaan scheuren. Aangezien ik altijd aan de bouwvak vastzit konden we onze vakantie niet uitstellen maar alleen maar annuleren.Toch hadden we zin om er even tussenuit te gaan en zodoende hebben we voor een week een vakantiehuisje in Zeeland gehuurd. Zodat we toch nog wat konden duiken en misschien wilden er wel een aantal duikvrienden langskomen voor de gezelligheid en de korte rij afstand naar de duikstekken. We lieten dit voorstel vallen bij een aantal duikclubleden en binnen de kortste keren zat ons 6 persoonshuisje volgeboekt.
Direct het weekend was het de beurt aan Rokus en Sanne. Op zaterdagochtend hebben we met ons drieën een nieuwe duikstek uitgetest: De haven van Burghsluis. De stek was erg mooi, het is afwisselend begroeid en af en toe zand met schitterende slibanemonen. We hebben hier gigantisch grote noordzeekrabben en donderpadden gezien. Bijna alles wat je hier zag was behoorlijk groter dan wat je normaal tegenkomt. Halverwege de duik begon het echter redelijk te stromen en zijn we langzaam weer teruggegaan. We lagen er pas een kwartier voor de kentering in en dat had toch iets eerder gemoeten. Op deze duikstek kun je op 2 plekken duiken, de Oostnol (een eind lopen en over de rotsen het water in) of de Westnol (via een strandje het water in). Wij hebben de gemakkelijke ingang gepakt en ook deze was de moeite waard. Je kunt er echter alleen met laagwater duiken. Bij hoogwater loop je het risico dat je met de stroming mee spoelt naar de Oosterscheldekering die erg dichtbij ligt.Zondag was er de clubduik bij Stavenisse met een hele goede opkomst van 7 duikers. Op deze plaats heb ik dit jaar voor het eerst gedoken, maar intussen heb ik er al 3 duiken gemaakt. Het is een kruising tussen Zoetersbout en Strijenham. Het is erg mooi begroeid en we hebben hier al een paar keer een leuke galathea gezien. Vreemd genoeg zie ik deze kreeftachtige tegenwoordig overal opduiken in de Oosterschelde. Hier zag ik afgelopen duik met Willem mijn eerste spookkreeftjes. Ze zijn erg klein ca. 2 cm. Voor wie geïnteresseerd is, op de volgende website staan 2 foto's.
's Maandags hadden we een rustdag en het was heel erg slecht weer, we zijn uit Middelburg weg geregend en hebben de rest van de dag in de sauna en het bubbelbad doorgebracht. Dinsdag kwamen Fred, Ineke en Jennifer. Jennifer heeft inmiddels ook haar duikbrevet gehaald en mag ook gezellig mee duiken als haar ouders tenminste niet haar trimvest vergeten mee te nemen.....
Ook met hen hebben we erg leuke duikjes gemaakt in de Oosterschelde en de Grevelingen. Geen nieuwe duikstekken dit keer maar ook dan blijft er nog genoeg te zien. Bij Dreischor Zuidlangeweg kwamen we een vorskwab tegen die gewoon aan het zwemmen was door de verschillende bollen heen. Met Wim en Margot (die de volgende dag kwamen) ben ik weer eens bij de Kabbelaar geweest voor het eerst sinds 5 jaar volgens mijn logboek. Ook toen was het een leuke duikstek, maar sinds het daar betaald parkeren is geworden zijn wij er nooit meer geweest. Het zit hier vol met paling en noordzeekrabben. Ik heb deze week erg veel gedoken en zelfs Willem heeft een aantal duiken kunnen maken omdat de bezoekende mannen zo vriendelijk waren om zijn duiksetje de dijk over het water in te tillen. Heel erg bedankt, Rokus, Fred en Wim. Rokus ook bedankt voor de mooie foto van de Galathea.
Jeanette
Terug naar reisverhalen